کتاب قطار نیمه شب اثر مت هیگ ترجمه پریسا رجوند نشر خرچنگ

کتاب قطار نیمه شب (The Midnight Train) نوشته مت هیگ، جلد دوم کتاب کتابخانه نیمه شب است و از لحظه‌ای آغاز می‌شود که ویلبر باد پس از مرگ، خود را در ایستگاهی عجیب و روبه‌روی قطاری می‌بیند که قرار است او را از میان خاطرات، حسرت‌ها و گره‌های زندگی‌اش عبور دهد. داستان، همزمان به گذشته، عشق، فقدان و امکان فهم دوباره‌ی زندگی نگاه می‌کند و از همین مسیر فضایی رازآلود و تأمل‌برانگیز می‌سازد. کتاب قطار نیمه شب نوشته‌ی مت هیگ رمانی است که مرگ را نه به‌ عنوان پایان مطلق، بلکه به‌ صورت آستانه‌ای برای بازبینی زندگی تصویر می‌کند. شخصیت اصلی، ویلبر باد، مردی سالخورده است که پس از یک تماس غیرمنتظره و مرور زخمی قدیمی، از دنیا می‌رود و در موقعیتی نامعمول بیدار می‌شود؛ سکویی متروک، بلیتی یک‌طرفه و قطاری که او را به دل گذشته می‌برد. از همان فصل‌های آغازین، داستان میان دو زمان مهم حرکت می‌کند: جوانی ویلبر و روزهای ماه‌عسلش در ونیز و سال‌های پایانی عمرش که با تنهایی، خاطره و حس جبران‌نشدگی همراه است. داستان فقط بر شگفتیِ سفر پس از مرگ تکیه نمی‌کند. بخش مهمی از جذابیت آن از دل رابطه‌ها بیرون می‌آید؛ رابطه‌ی ویلبر با مگی، با برادرش داگی، با مادرش و حتی با کتابفروشی و کتاب‌هایی که در کودکی برایش پناهگاه بوده‌اند. حضور اگنس، زنی که در این سفر نقش راهنما را دارد، به داستان حالتی میان واقعیت و خیال می‌دهد و باعث می‌شود هر توقف قطار فقط یک خاطره نباشد، بلکه فرصتی برای فهم دوباره‌ی یک لحظه باشد. رمان در کنار فضای رازآلودش، به فقر، شرم، عشق، فاصله، انتخاب و تصویری که آدم‌ها از گذشته‌ی خود می‌سازند هم پرداخته است. کتاب قطار نیمه شب فضایی نوستالژیک و در عین‌ حال ناآرام دارد. شهرها، خیابان‌ها، خانه‌های قدیمی، کتابفروشی‌ها و موسیقی، فقط پس‌زمینه نیستند و در شکل‌دادن به حافظه‌ی شخصیت‌ها نقش دارند. مت هیگ به‌ جای آنکه صرفاً بر حادثه تکیه کند، از کنار جزئیات عاطفی عبور نمی‌کند و نشان می‌دهد یک نگاه، یک گفت‌وگو یا یک شرمندگی کوچک چطور می‌تواند سال‌ها در ذهن باقی بماند.